Oblomov-luk

Oblomov, İvan Gonçarov'un 1850 yılları rusya'sından bir kesiti anlattığı goncharov bir köy ağasının tek oğlu olan oblomov'un ailesi tarafından nasıl tembelliğe alıştırıldığnı kendisinde mevcut yeteneklerin nasıl köreltildiğini anlatan bir romandır. Bu karakter o kadar sevilmiştir ki sözlüğe "oblomovluk" diye bir terim getirmiştir
Bu terimi en iyi Ahmet Özcan Açık Mektuplar kitabında açıklamıştır
oblomovluk, bir asosyallik değil, antisosyallik, tembellik değil şuurlu atalet, agorafobi değil, bir varoluş trajedisidir. insanlara, topluma ve dünyaya duyulan bir nefretin değil, tanrıya ve kadere sitemin ifadesidir. oblomov, temiz yürekli, iyi niyetli, dürüst ve zeki bir kişiliktir. duygusal ve saftır. inançlı ve ahlaklıdır. herşeyi yarına bırakmak, ertelemek, eyleme geçmemek "sorumsuzluğun" ürünü değil, tersine sorumluluk duygusuyla irkilmenin yarattığı donukluğun sonucudur. oblomov, uyuşukluk değil, belki fazla uyanıklığın; hayata yukardan bakmanın, bütün sonuçları görerek "son"ları karşılamak istememenin yıkılmışlığıdır. yalnızlık, "sigara külü kadar yanlızlık"tır, oblomov. içe dönmek, kendinden ibaret bir dünya kurarak yaşama havlu atmaktır. "gölge etmeyin başka ihsan istemem demektir". ölümü, "yaşayan ölü" haline dönüşerek yenmek, hayat kıvılcımlarını yok ederek ölümün işlevini elinden almaktır."





" ...Üstümde bir kırgınlık, yorgunluk, bıkmışlık var. Depresyon değil. Hasta mıyım bilmiyorum, ama iyi de sayılmam. Tıpta nasıl açıklanır benim bu halim grip, nezle.... Karşımda duran kütüphaneden göz kırpıyor Ivan Gançarov, doğru ya oblomov... Oblomov sendromu olsa gerek. Bilinçli tükenmişlik sendromu... Buldum işte..."

 

Oblomov, İvan Gonçarov'un 1850 yılları rusya'sından bir kesiti anlattığı goncharov bir köy ağasının tek oğlu olan oblomov'un ailesi tarafından nasıl tembelliğe alıştırıldığnı kendisinde mevcut yeteneklerin nasıl köreltildiğini anlatan bir romandır. Bu karakter o kadar sevilmiştir ki sözlüğe "oblomovluk" diye bir terim getirmiştir
Bu terimi en iyi Ahmet Özcan Açık Mektuplar kitabında açıklamıştır
oblomovluk, bir asosyallik değil, antisosyallik, tembellik değil şuurlu atalet, agorafobi değil, bir varoluş trajedisidir. insanlara, topluma ve dünyaya duyulan bir nefretin değil, tanrıya ve kadere sitemin ifadesidir. oblomov, temiz yürekli, iyi niyetli, dürüst ve zeki bir kişiliktir. duygusal ve saftır. inançlı ve ahlaklıdır. herşeyi yarına bırakmak, ertelemek, eyleme geçmemek "sorumsuzluğun" ürünü değil, tersine sorumluluk duygusuyla irkilmenin yarattığı donukluğun sonucudur. oblomov, uyuşukluk değil, belki fazla uyanıklığın; hayata yukardan bakmanın, bütün sonuçları görerek "son"ları karşılamak istememenin yıkılmışlığıdır. yalnızlık, "sigara külü kadar yanlızlık"tır, oblomov. içe dönmek, kendinden ibaret bir dünya kurarak yaşama havlu atmaktır. "gölge etmeyin başka ihsan istemem demektir". ölümü, "yaşayan ölü" haline dönüşerek yenmek, hayat kıvılcımlarını yok ederek ölümün işlevini elinden almaktır."





" ...Üstümde bir kırgınlık, yorgunluk, bıkmışlık var. Depresyon değil. Hasta mıyım bilmiyorum, ama iyi de sayılmam. Tıpta nasıl açıklanır benim bu halim grip, nezle.... Karşımda duran kütüphaneden göz kırpıyor Ivan Gançarov, doğru ya oblomov... Oblomov sendromu olsa gerek. Bilinçli tükenmişlik sendromu... Buldum işte..."

 

 

Laannnnn rol çalmaaaa dlwplsöxöpazöspşaömslapösapöslslalls

 

Laannnnn rol çalmaaaa dlwplsöxöpazöspşaömslapösapöslslalls

Okumadim kuzen kusura bakma jsjwjdhwhjs

 

Okumadim kuzen kusura bakma jsjwjdhwhjs

Tamam senin için kısa yazıcam bi daha mswpslmsplslqps

 

Oblomov, İvan Gonçarov'un 1850 yılları rusya'sından bir kesiti anlattığı goncharov bir köy ağasının tek oğlu olan oblomov'un ailesi tarafından nasıl tembelliğe alıştırıldığnı kendisinde mevcut yeteneklerin nasıl köreltildiğini anlatan bir romandır. Bu karakter o kadar sevilmiştir ki sözlüğe "oblomovluk" diye bir terim getirmiştir
Bu terimi en iyi Ahmet Özcan Açık Mektuplar kitabında açıklamıştır
oblomovluk, bir asosyallik değil, antisosyallik, tembellik değil şuurlu atalet, agorafobi değil, bir varoluş trajedisidir. insanlara, topluma ve dünyaya duyulan bir nefretin değil, tanrıya ve kadere sitemin ifadesidir. oblomov, temiz yürekli, iyi niyetli, dürüst ve zeki bir kişiliktir. duygusal ve saftır. inançlı ve ahlaklıdır. herşeyi yarına bırakmak, ertelemek, eyleme geçmemek "sorumsuzluğun" ürünü değil, tersine sorumluluk duygusuyla irkilmenin yarattığı donukluğun sonucudur. oblomov, uyuşukluk değil, belki fazla uyanıklığın; hayata yukardan bakmanın, bütün sonuçları görerek "son"ları karşılamak istememenin yıkılmışlığıdır. yalnızlık, "sigara külü kadar yanlızlık"tır, oblomov. içe dönmek, kendinden ibaret bir dünya kurarak yaşama havlu atmaktır. "gölge etmeyin başka ihsan istemem demektir". ölümü, "yaşayan ölü" haline dönüşerek yenmek, hayat kıvılcımlarını yok ederek ölümün işlevini elinden almaktır."





" ...Üstümde bir kırgınlık, yorgunluk, bıkmışlık var. Depresyon değil. Hasta mıyım bilmiyorum, ama iyi de sayılmam. Tıpta nasıl açıklanır benim bu halim grip, nezle.... Karşımda duran kütüphaneden göz kırpıyor Ivan Gançarov, doğru ya oblomov... Oblomov sendromu olsa gerek. Bilinçli tükenmişlik sendromu... Buldum işte..."

👍🏻