1920-1922 yılları arasında Yunan ordusu Bursa ve İnegöl üzerinden Kütahya ile Afyon'a doğru ilerlemeye başlar. O dönem Kütahya'nın Domaniç ilçesinde yaşayan Habibe Ana, eşini daha önce savaşta kaybetmiş dul bir kadındır. Binbir emek ve fedakarlıkla büyüterek 20 yaşına getirdiği tek bir oğlu vardır.
Bölgedeki Türk birlikleri düşmanı durdurmak için dağ yollarında kısıtlı imkanlarla savunma hattı kurarken, Habibe Ana "Vatan elden giderse evladın hükmü kalmaz" diyerek tek oğlunun eline silahını verir ve onu cepheye uğurlar.
İhanetin İtirafı ve Kara Haber
Habibe Ana’nın vatan sevgisiyle büyüttüğü bu genç, cephede maalesef Yunan ordusu adına gizlice çalışan hain bir jandarma onbaşısının tuzağına düşer. Temiz kalpli köylü çocuğu, bu hainin yönlendirmesi ve manipülasyonuyla farkında olmadan düşman birliklerine dağ yollarında kılavuzluk eder, yani casusluk yapmış olur.
Kısa süre sonra köye kara haber ulaşır. Köylüler Habibe Ana'ya gelerek, "Oğlun düşmana casusluk etti, vatanı sattı" derler. Bir anne için dünyadaki en büyük acı evlat acısıyken, Habibe Ana için en büyük acı "hain anası" olmaktır.
"Ben Vatana Hain Yetiştirmedim!"
Habibe Ana bu haberi aldığında ne feryat figan eder ne de gözyaşı döker. Metanetini korur, gözünü karartır ve siyah feracesinin altına aile yadigarı tabancasını saklar. Atına bindiği gibi Domaniç Dağları’ndaki Türk askeri birliğinin konuşlandığı karargaha doğru sürer.
Karargaha vardığında oğlunu görmek istediğini söyler. Annesinin geldiğini duyan genç, hiçbir şeyden habersiz sevinçle koşarak onun elini öpmeye gelir. Habibe Ana, karşısına dikilen öz evladının gözlerinin içine bakar. Kalbindeki anne şefkatini vatan aşkıyla bastırarak tarihe geçecek o sözü haykırır: "Ben vatana hain yetiştirmedim!"
Feracesinin altındaki silahı çeker ve hainliğin bedeli olarak öz oğlunu tek kurşunla alnından vurur. Oğlunun cansız bedeni yere düşerken Habibe Ana arkasına bile bakmadan atını dağlara sürer ve Milli Mücadele bitene kadar milis güçlere katılarak düşmana karşı bizzat çarpışır.
---
Allah Devletimize & Milletimize Zeval Vermesin, Türk olmayı her omuz, her baş, her yürek kaldıramaz.
---
Kaynakça:
https://domanicgazetesi.com/domanicli-habibe-gercegi-vatan-icin-oglunu-vuran-anne
https://tr.wikipedia.org/wiki/Domani%C3%A7_Da%C4%9Flar%C4%B1n%C4%B1n_Yolcusu
https://domanic.bel.tr/domanicli-habibe-icin-sembol-anit-tamamlandi/
Bölgedeki Türk birlikleri düşmanı durdurmak için dağ yollarında kısıtlı imkanlarla savunma hattı kurarken, Habibe Ana "Vatan elden giderse evladın hükmü kalmaz" diyerek tek oğlunun eline silahını verir ve onu cepheye uğurlar.
İhanetin İtirafı ve Kara Haber
Habibe Ana’nın vatan sevgisiyle büyüttüğü bu genç, cephede maalesef Yunan ordusu adına gizlice çalışan hain bir jandarma onbaşısının tuzağına düşer. Temiz kalpli köylü çocuğu, bu hainin yönlendirmesi ve manipülasyonuyla farkında olmadan düşman birliklerine dağ yollarında kılavuzluk eder, yani casusluk yapmış olur.
Kısa süre sonra köye kara haber ulaşır. Köylüler Habibe Ana'ya gelerek, "Oğlun düşmana casusluk etti, vatanı sattı" derler. Bir anne için dünyadaki en büyük acı evlat acısıyken, Habibe Ana için en büyük acı "hain anası" olmaktır.
"Ben Vatana Hain Yetiştirmedim!"
Habibe Ana bu haberi aldığında ne feryat figan eder ne de gözyaşı döker. Metanetini korur, gözünü karartır ve siyah feracesinin altına aile yadigarı tabancasını saklar. Atına bindiği gibi Domaniç Dağları’ndaki Türk askeri birliğinin konuşlandığı karargaha doğru sürer.
Karargaha vardığında oğlunu görmek istediğini söyler. Annesinin geldiğini duyan genç, hiçbir şeyden habersiz sevinçle koşarak onun elini öpmeye gelir. Habibe Ana, karşısına dikilen öz evladının gözlerinin içine bakar. Kalbindeki anne şefkatini vatan aşkıyla bastırarak tarihe geçecek o sözü haykırır: "Ben vatana hain yetiştirmedim!"
Feracesinin altındaki silahı çeker ve hainliğin bedeli olarak öz oğlunu tek kurşunla alnından vurur. Oğlunun cansız bedeni yere düşerken Habibe Ana arkasına bile bakmadan atını dağlara sürer ve Milli Mücadele bitene kadar milis güçlere katılarak düşmana karşı bizzat çarpışır.
---
Allah Devletimize & Milletimize Zeval Vermesin, Türk olmayı her omuz, her baş, her yürek kaldıramaz.
---
Kaynakça:
https://domanicgazetesi.com/domanicli-habibe-gercegi-vatan-icin-oglunu-vuran-anne
https://tr.wikipedia.org/wiki/Domani%C3%A7_Da%C4%9Flar%C4%B1n%C4%B1n_Yolcusu
https://domanic.bel.tr/domanicli-habibe-icin-sembol-anit-tamamlandi/
