Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Yörüngesini şaşmış gezegen gibiydim. Yolumu bulmaya çalıştıkça uzayın derinliklerinde kimsenin bulamayacağı bir şekilde kayboluyprdum. Yönüm yavaştan karadeliğe kayıyordu. Çırpındıkça bataklık misali daha da çekiliyordum yokluğa. Karanlık eşliğindeki yolculuğum aç bir canavar gibi evreni yavaşça sömüren hiçliğin, karadeliğin önüne gelmemle son buluyor. Önce umutlarım sonra hayallerim çekiliyor ruhumdan. En son da ruhumun kendisi terk ediyor bedenimi. Tam 'işim bitti' derken bir el sarılıyor elime. 'Gitme' diyor çaresizce. Bir ses duyuyorum, kalbimin sesi. Sanırım hayata geri dönüyorum. Sadece bir fısıltı için. Ya da, belki fısıltının sahibi bu uyanışımın sebebi...

🔒 Bu içeriği görmek için giriş yapın

 
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
133,691Konular
3,289,244Mesajlar
324,421Kullanıcılar
zorbaaaaaaSon Üye
Üst Alt